Blog

Spreken met impact kan niet zonder oprechte intenties

Spreken met impact kan niet zonder oprechte intenties

BlogSpreken voor een groot publiek of iets vertellen tijdens een praatje-prut bij de koffieautomaat: het kan altijd met (meer) impact. Eén van de dingen die me daarin al jaren fascineert is: wat is de waarde van je oprechte intentie als je ergens over spreekt? Het...

Het allerbelangrijkste waardoor een verhaal ráákt

Het allerbelangrijkste waardoor een verhaal ráákt

BlogWat smul ik ervan als ik naar een goed verhaal luister. Als ik een méns hoor praten, die serieus – maar niet saai – over zijn/haar werk praat. Zo’n verhaal waarbij je handenwrijvend op het puntje van je stoel zit, omdat je nieuwsgierig bent naar hoe het afloopt. ...

Inspireren met je authentieke verhaal: het zet aan tot actie

Inspireren met je authentieke verhaal: het zet aan tot actie

BlogZe verschoot van kleur, wist niet wat haar overkwam. Hapte naar adem en moest lachen tegelijk.  What happened?  Ik ken haar al een tijdje. We zijn beiden actief in Rotterdam en komen elkaar regelmatig tegen op (maatschappelijke) bijeenkomsten. Zij is een van de...

Inspireren met je authentieke verhaal: geeft vertrouwen

Inspireren met je authentieke verhaal: geeft vertrouwen

BlogIedere keer dat ik iemand leer kennen, maakt mijn hart een sprongetje als ze me een inkijkje gunnen in wie ze zijn. Janneke, die me vroeg - vóórdat we inhoudelijk gingen kennismaken toen we net collega’s waren geworden: “Vertel me eerst wie Sandra is, anders zijn...

Inspireren met je authentieke verhaal: aandacht voor de ander

Inspireren met je authentieke verhaal: aandacht voor de ander

BlogIk heb mezelf weleens omschreven als: ‘Luistert liever dan ze vertelt’. Terwijl ik als oprichter van de Vertelschool vaak wordt geïntroduceerd als dé verhalenverteller. Sta je dan, met je luisterend oor.  Authentiek spreken => is in mijn geval: luisteren Als de...

“Inspireren met je authentieke verhaal: de ander raken”

“Inspireren met je authentieke verhaal: de ander raken”

BlogVroeger werd ik ook wel ‘Jantje lacht, Jantje huilt’ genoemd. Als ik blij en gezellig was, mocht ik beneden bij de anderen blijven. Werd ik humeurig of verdrietig, moest ik naar mijn kamer. Mijn stemming wisselde nogal eens, dus je kan je voorstellen hoe...